Stenen en licht

Utrechtse kerken, ze staan er al eeuwen
niet als muren, maar als adem
stil, luisterend naar de voetstappen
van mensen die komen en gaan

De Nicolaïkerk met haar dikke muren
houdt het gedruis van de stad buiten
en het hart binnen
een fijne plek voor stilte

Ik loop, kijk en wacht
soms beweegt er iets
een vogel op het dak
een schaduw van een tak

Een glimp van eeuwigheid
in een flits van licht

Weergaven: 0

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *